Balkanski špijun Dušana Kovačevića u italijanskim prevodima

U radu se razmatraju italijanski prevodi drame Balkanski špijun Dušana Kovačevića, objavljeni 1985. godine u prevodu A. Damijanija (Alessandro Damiani) i 2010. godine u prevodu D. Mraovića i M. Kadić. Kovačevićevi likovi su „generalno, nesrećom obeleženi ljudi koji su doživeli veliko razočarenje u život ili u sredinu u kojoj žive” (Marčeta 2022: 218), a čije sudbine pisac pretače u komediju koja upravo zbog njihovihduboko tragičnih sudbina dobija i elemente apsurda. Društveni kontekst u koji su likovi ove drame smešteni nosi snažna lokalna obeležja, ali istovremeno univerzalnost ljudskih karaktera olakšava izmeštanje i prenošenje kulturoloških elemenata u drugi jezičko-kulturološki kontekst. Analiza je usmerena na kulturološke elemente (frazeologizme, vulgarizme, igre reči), ali i na leksiku i izraze vezane za politički kontekst titoističkog nasleđa, kritiku društva i društveno-političkih tokova u dijahroniji (Živković 2021). Pored toga biće razmatrane strategije transfera i performansa kroz koje dramski tekst prolazi u prostoru i vremenu, s ciljem sagledavanja mogućnosti očuvanja različitih značenjskih nijansi i scenske realizacije prevedenih tekstova.